KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2017/750 E., 2017/2612 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 1447 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1447 sayılı Kanun'un 12/1. maddesinde; ''Ticari işletme sahibi işletmesini veya rehne dahil münferit unsurları alacaklının muvafakatı olmaksızın başkalarıyla değiştirir veya temlik, ayni bir hakla takyit veya alacaklıyı ızrar kastıyla tahrip veya imha ederse bu yüzden alacağını tamamen veya kısmen tahsil edemeyen alacaklının şikayeti üzerine uğranılan zararın miktarı nazara alınmak suretiyle bir yıldan beş yıla kadar hapis ve yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.'' hükmünün bulunduğu,
bu hükme göre hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın davaya konu rehinli malların tümünün başka bir borçtan dolayı icra kanalıyla satılarak paraya çevrildiğine ilişkin savunması karşısında, suçun unsurlarının tespiti açısından; savunmada belirtilen T.C.
Büyükçekmece 1. İcra Müdürlüğü' nün 2009/38416 esas sayılı icra dosyasının getirtilip, bu dosyada haczedilip paraya çevrilen menkuller ile davaya konu ticari işletme rehni sözleşmesi kapsamındaki menkullerin aynı menkuller olup olmadığının tespitinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre ise;
Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2017/750, K. 2017/2612, 22 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama