Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/945 K.2017/5131

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında yapılan temyiz talebinin incelenmesinde

Katılan vekilinin hüküm tarihi olan 30/09/2014 günü tefhim edilen hükmü, 08.10.2014 günlü dilekçesinde sanık ...'yi göstermeyerek diğer sanıklar yönünden temyiz ettiği, sanık ... yönünden yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan temyiz talebinin incelenmesinde

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli sanığın imzasını taşıyan 14/12/2011 tarihli suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 11.09.2014 ve 15.09.2014 tarihli bilirkişi raporlarında suç konusu yerin 1986 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde bulunduğunun belirtildiği, kesinleşen orman tahdidinin herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde tarlanın kiraya verilmesi ve ekilmesi suretiyle gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eylemlerinde, suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak, sanıkların sabit olan eylemleri nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddeleri ile cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,