Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1078 K.2020/2289

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ormanlık alana 250 metre mesafede olan oğluna ait tarla ve kenarındaki otların sanık tarafından yakılması sonucu çıkan yangının mağdurlara ait tarlalara sıçraması ve toplamda 5-6 hektarlık tarlanın yanarak içindeki altı adet zeytin ağacının ve arı kovanlarının kısmen yanarak zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın, "Yolun kenarındaki dikenleri temizlemek amacıyla yaktım.

Fakat havanın rüzgarlı olması sebebiyle ateş yükselip tarlanın sol tarafındaki araziye kaydı ve arazi yandı." şeklindeki suçu kabul eden 20.10.2014 tarihli kolluk ifadesi, müdafii hazır olmaksızın alınmış ve kovuşturma aşamasında sanık tarafından kabul edilmemiş ise de;

davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan 26/12/2014 tarihli suç tutanağında "Jandarmaya vermiş olduğum ifade doğrudur." şeklindeki ikrarı ve bu ikrarı doğrulayan tanık Arzu Akdağ'ın 20.10.2014 tarihli" Kayınpederim ...'nın elinde kibrit ile yol kenarındaki otları yakarak kaynım olan...'ın zeytinliğine doğru gittiğini, elinde tahra olduğunu gördüm." şeklindeki beyanı ile 20/10/2014 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı içeriği karşısında, sanığın subut bulan fiilinden mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,