Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1103 K.2018/1597

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-1072 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından yapılan temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında;

-Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2066 Esas, 2014/199 sayılı kararı ile verilip bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/5271 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/401 Esas, 2014/402 sayılı kararı ile verilip bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/5016 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/382 Esas, 2017/56 sayılı kararı ile verilip arşivde olduğu anlaşılan Yargıtay 8. Ceza Dairesinin Dairemizin 2017/20695 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Mühür Bozma suçu bakımından yapılan temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında;

-Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/67 Esas, 2014/386 sayılı kararı ile verilip 07.03.2017 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılan Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin Dairemizin 2016/11051 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,