Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1131 K.2019/5531

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında ısrarlı şekilde işyerinin ve bilgisayarın kendisinin olmadığını beyan ettiği, bahse konu işyerinde yapılan aramayı gerçekleştiren ve tutanakta imzası bulunan kolluk görevlilerinin de tanık olarak alınan beyanlarında içeriye girdiklerinde başka kişilerin de bulunduğu, kendilerinin işyeri sahibini sorduğunda kimsenin sahiplenmediğini, bunun üzerine bilgisayar başında oturan sanığa ait olduğunu düşünerek işlem yaptıklarını belirttikleri anlaşılmakla, işyerinin mülk sahibinin araştırılıp kime kiraya verildiğinin, kim tarafından fiilen kullanıldığının tespitine yönelik araştırma yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın dava ve duruşmalara katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b)24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,