Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1156 K.2018/1598

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-1072 sayılı Kanuna muhalefet suçu nedeni ile verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında;

-Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2066 Esas, 2014/199 sayılı kararı ile verilip bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/5271 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/401 Esas, 2014/402 sayılı kararı ile verilip bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/5016 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Mühür Bozma suçu nedeni ile verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında;

-Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/353 Esas, 2013/1253 sayılı kararı ile verilip 02.05.2017 tarihinde incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Yargıtay 11. Ceza Dairemsinin 2016/12197 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/120 Esas, 2013/859 sayılı kararı ile verilip 09.05.2016 tarihinde incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Yargıtay 11. Ceza Dairemsinin 2015/5394 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/268 Esas, 2014/555 sayılı kararı ile verilip 21.06.2017 tarihinde incelemesi yapılan ve red kararı verilen Yargıtay 11. Ceza Dairemsinin 2017/2670 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/152 Esas, 2014/532 sayılı kararı ile verilip arşivde olduğu anlaşılan Yargıtay 11. Ceza Dairesinin Dairemizin 2017/3208 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/67 Esas, 2014/386 sayılı kararı ile verilip 07.03.2017 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılan Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin Dairemizin 2016/11051 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının,

-Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/88 Esas, 2013/499 sayılı kararı ile verilip 03.02.2016 tarihinde red kararı verildiği anlaşılan Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin Dairemizin 2015/13992 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,