Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/132 K.2018/11765

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

20.09.2014 tarihli tutanak içeriği ile sabit olduğu üzere; kolluk ekibi tarafından görevlerini ifa ettikleri esnada tabelası bulunmayan ve sanık tarafından aşamalarda belirtildiği şekli ile manav olarak kullanılmak üzere kiralanmış olup henüz faaliyette bulunmayan işyerine girildiği,

işyerinde içerisinde 16 paket sigara bulunan sigaramatik tespit edilmesi üzerine kollukça nöbetçi Cumhuriyet Savcısına haber verildiği ve nöbetçi Cumhuriyet Savcısı tarafından da sigaralar ve sigaramatiğin muhafaza altına alınması ve el koyma kararı alınması yönünde talimat verildiği görülmüş, 21.09.2014 tarihinde Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/832 Değişik iş sayılı kararı ile de sigaramatik ve 16 paket sigaraya el konulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yine iddianame anlatımında da ''...işyeri içerisinde yapılan kontrollerde...'' ibaresi kullanıldığı görülmektedir. Bu hali ile sanığın iş yerine CMK' nun 116 vd. maddeleri uyarınca verilmiş bir arama kararı bulunmadan girildiği anlaşılmakla, sanığın işyerinde ele geçen eşyaların hukuka aykırı delil niteliğinde olup CMK'nun 217/2. ve 230/1-b maddeleri gereğince hükme esas alınamayacağından sanığın müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,