Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1325 K.2018/11810

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında düzenlenen suçun failinin; "...Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi sıfatıyla, abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapan, yaptıran, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenleyen, evrakta değişiklik yapan veya bunları kullanan..." kişiler olması, yine aynı Kanun'un 63/10. maddesinde "...Bu Kanun'un 56. maddesinin .... fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde yazılı bir fail tanımı bulunması, ancak suça konu abonelik sözleşmesi üzerinde; bayii adı olarak açıkça "...

Dağıtım Tic. A.Ş." unvanı ve bilgisayar çıktısı halinde sözleşmeye basılı bir bayii kodu bulunduğu, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında sözleşmede yazılı bayii kodunun kendisinin işlettiği "..." adlı bayiye ait olduğunu ifade ettiği, ancak sözleşmenin altında sözleşmeyi yapan bayinin kaşe ve imzası bölümünün boş olması, ilgili işletmecinin (operatörün) ve hattı aktive eden temsilcisi ...

A.Ş'nin sözleşmeyi yapan bayiinin kaşe veya imzası olmamasına rağmen hattı erişime açması ve sanığın bu açılış işlemine dair bir eylemi veya bağlantısı bulunduğunun dosyada ispatlanamaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.