Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1330 K.2019/3689

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, mahkemenin gerekçeli kararında temyiz süresini 15 gün olarak göstermesi sonucu sanığın yanıltılmış olması nedeniyle temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dava konusu yerin orman kadastrosu kesinleşmiş alanda bulunması nedeniyle, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,