Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1454 K.2018/11235

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesine göre kurulan hükümde suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı teşdit sebebi yapılarak 1 yıl temel ceza tayin edilmesine rağmen indirim ve arttırım maddeleri hesaplanırken temel cezanın 3 ay kabulü ve hesaplamanın bunun üzerinden yapılması ayrıca temel cezanın belirlenmesinde adli para cezasına hükmedilmediği halde sonradan adli para cezasına da hükmedilmek suretiyle karışıklığa neden olunması,

2-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-)Yediemine alınan suça konu emvalin 60 kg yakacak meşe odunu olmasına karşın 1000 kg emvalin müsaderesine karar verilmesi,