Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1467 K.2019/3890

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Sanığın iddaname ile kamu davasına konu edilen bir tek fiili bulunmasına rağmen bu fiil bölünmek suretiyle 6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesine aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilip TCK'nun 171. maddesine aykırılık suçundan beraat kararı verilerek CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması,

2-6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 76/d maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşabilmesi için anız kabul edilebilecek ot, çalılık, hasat sonrası tarlada arta kalan ürün sapları vs. gibi bitki örtüsünün en yakın ormanlık alana 4 kilometreden daha az mesafede bulunması ve kasten yakılmış olması gerektiği, dosya kapsamından ise sanığın, mezarlıkta bulunan otları kestikten sonra kenarda biriktirip yaktığı anlaşılmakla sanık tarafından çıkarılan ateşin büyümesi sonucu çıkan yangının, ormanlık alana ulaşmadan söndürüldüğü olayda, sanığın eylemi,

anız yakma suçunu oluşturmayıp yakılan ateşin orman sahasına 1300 metre mesafede bulunması nedeniyle orman yangını tehlikesi oluşturduğundan eylemin TCK'nun 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçuna vücut verdiği gözetilmeyerek suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,