Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1538 K.2018/4449

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin 05/07/2017 havale tarihli dilekçesinde; ''...lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesini talep ederiz'' şeklinde talepte bulunmuş olmasına nazaran; Türk Ceza Adalet Sisteminde cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümler içinde en lehe olan CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, sanığın bozma ilamı öncesi anılan kurumun uygulanmamasına dair beyanı esas alınarak; ''sanığın rıza göstermediği'' şeklindeki gerekçeyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 4 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesine karşın hükümde taksit aralığının gösterilmemesi,