Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/1668 K.2018/4791

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında verilen Ret kararına ilişkin yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin yapılan incelemede;

Hüküm kurulurken, 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak cezada (1) kat artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak ceza tayini sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,