Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2022 K.2018/5622

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü tarafından muhatap .... Ltd. Şti. yetkilisi adına çıkarılan tebligatın muhattabı olmayan ve muhatap namına tebellüğ etmeye yetkisi bulunmayan sanık tarafından tebliğ memuruna hüviyet ve sıfatı hakkında yalan beyanda bulunmak suretiyle tebliğ alındığının iddia edildiği dosya içeriğine göre öncelikle sanığın beyanını ve imzasını içeren ilgili tebligat mazbatası aslının yada onaylı suretenin kovuşturma dosyasına konulması gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1-Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, muhattap adına kapalı zarf içerisinde gelen çalışma belgesinin muhattap işyerinde olmadığı için kendisine teslim edildiğini, bu belgeyi muhattaba vermek için muhattabı aradığını ancak gelip belgeyi kendisnden almadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise, tebligat evrakını okumadan ve kendine ait olduğunu düşünerek imzaladığını ve aldığını, kendisine ait olmadığını iki gün sonra anlayınca postaneye iade ettiğini söylemesine rağmen, ifadeler arasındaki çelişki sanıktan sorulup giderilmeksizin ve kovuşturma aşamasındaki beyana neden itibar edildiği gerekçeli kararda tartışılmaksızın, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,