Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2070 K.2019/1265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçundan açılan davada, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 26.05.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda dava konusu yerin 73046.30 metrekare olduğunun, 676810.00 metrekarelik 209 numaralı parselin içinde yer aldığının ve 209 numaralı parselin mera vasfıyla Kamu Orta Malı adına tahdit ve tespit yapıldığının, 05/05/2014 tarihli orman bilirkişisi raporunda ise dava konusu yanan yerin orman sayılan yerlerden olduğunun ayrıca 31.12.2013 tarihli Siirt Valiliği Kadastro Müdürlüğü'nün yazısında dava konusu Konacık Köyünde tahdit ve tespiti yapılan orman parselinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında;

raporlar arasındaki çelişki ve belirsizliğin giderilmesi ile dava konusu yerin tutanak tarihinde orman alanında kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespitinin yapılması bakımından, alanında uzman olan 3 kişilik heyet halindeki farklı fen ve orman bilirkişisi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte yeniden keşif yapılarak, suça konu yerin orman, mera vb. vasıfları kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,