Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2377 K.2018/3176

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Nevşehir İcra Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/479 esas, 2016/1165 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2017 tarihli ve 2017/40 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/02/2018 gün ve 94660652-105-50-7629-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2018 gün ve KYB.2018/16943 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2016/501 esas sayılı dosyasından alınan 23/02/2016 tarihli taahhütte, son taksit tarihi olan 20/02/2017 tarihine kadar toplam 4.523,00 Türk lirası faiz ödeneceği belirtilmiş ise de, icra takibi öncesi, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz miktarlarının ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği cihetle,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;