Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2458 K.2018/6314

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde, gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle Nüfus Müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenlerin cezalandırılacağı hükme bağlanmış olup, sanığın, aslında ... Köyü'nde ikamet etmeyen oğlu ... ile gelini ...'ı, Honaz İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne müracaat ile Menteşe Köyü'nde ikamet ediyorlarmış gibi bildirmekten ibaret eyleminin, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesine aykırılıktan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin Honaz İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne sanık tarafından bildirimin yapıldığı "28/11/2008" olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında "07/10/2010" olarak gösterilmesi,