Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2931 K.2018/7417

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 07/11/2017 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 18/01/2018 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Bilirkişi raporuna göre dava konusu fidanların 2008 yılı mart ayında sökülmesi karşısında gerekçeli karar başlığa suç tarihinin 01/03/2008 yerine 06/01/2010 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki meyve fidanlarının müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,