Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/310 K.2018/5849

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tarafların yokluğunda verilen hükmün katılan tarafa 16/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve katılan vekilinin UYAP üzerinden e-imzalı olarak 20/02/2015 tarihinde temyiz dilekçesi gönderdiği dikkate alınarak temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın düşük ve devrikten orman emvali temin etmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 08/06/2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,