Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3207 K.2018/6606

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ün 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/2046 Esas, 2017/441 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/04/2018 gün ve 94660652-105-07-1052- 2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB.2018/37101 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 01/09/2016 tarihli taahhütnamede faiz 373,97 Türk lirası olarak belirtilmiş ise de; işlemiş ve işleyecek faiz miktarlarının ayrı ayrı hesaplanarak gösterilmediği,

bu konuda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.