Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3239 K.2018/5980

3194 sayılı İmar Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 42. maddesi uyarınca 2.373,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin Etimesgut Belediyesi Encümenin 07/06/2016 tarihli ve 805 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun kabulü ile söz konusu idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair Ankara Batı 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/1601 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2018 gün ve 1584 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2018 gün ve KYB.2018-34912

sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede. 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’la Kabahatler Kanunu'nun 27. maddesine eklenen 8. fıkra ile idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde, idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceğinin düzenlendiği ve 15 Kasım 2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesi'nin 05.04.2007 gün, 2007/35 esas, 2007/36 sayılı kararın da da "İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca para cezası verilmesi işlemi,

imar mevzuatına aykırı bir yapılanmanın tespiti, önlenmesi veya giderilmesine yönelik idari bir işlemin devamı niteliğinde olduğundan, Kabahatler Kanunu'nun 27. maddesinin (8) numaralı fıkrası uyarınca idari yaptırım kararının yanı sıra idari yargının görev alanına giren başka bir kararın da verilmiş olduğunun ve buna bağlı olarak söz konusu para cezalarına karşı açılacak davalarda idari yargının görevli olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu durumda, İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca verilen para cezasına karşı Sulh Ceza Mahkemesinde açılan dava, itiraz başvurusunda bulunan mahkemenin görevine girmemektedir." denilmiş olmasına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11/02/2008 tarihli ve 2006/3986 esas, 2008/908 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 5560 sayılı Kanunla değişik 3. maddesi, aynı Kanun’un 27. maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen 8. fıkra bir arada değerlendirildiğinde,

3194 sayılı İmar Kanunu’nun 5940 sayılı Kanunla değişik 42. maddesi uyarınca verilen para cezalarına karşı açılacak davaların çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.