Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3243 K.2018/8046

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 20 güne kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarihli ve 2017/719 Esas, 2017/1400 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Konya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 22/12/2017 tarihli ve 2017/219 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-42-277-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2018 gün ve KYB.2018-34746 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 esas, 2006/231 sayılı kararında da belirtildiği üzere, “Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır.

Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.” şeklindeki gerekçe nazara alındığında, disiplin ve tazyik hapsinin kısmi bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 3 aya kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde 20 güne kadar hapsen tazyikine karar verilmesi sebebiyle, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;