Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3253 K.2018/8044

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'nın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 15. İcra Ceza Mahkemesinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/260 Esas, 2017/118 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/04/2018 gün ve 94660652-105-34-274 -2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2018 gün ve KYB.2018/34722 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 10/01/2017 tarihli taahhütnamede işlemiş faizin 530,75 Türk Lirası;

işleyecek faizin ise 458,57 Türk Lirası olarak belirtilmesine rağmen, takip öncesi işlemiş faiz ile icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş faizin taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;