Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3262 K.2018/8048

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Eskişehir İcra Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2017/212 Esas, 2017/404 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 2. İcra Ceza Mahkemesinin 07/08/2017 tarihli ve 2017/112 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2018 gün ve 94660652-105-26-11237-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2018 gün ve KYB.2018/35469 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 5. İcra Dairesinin 2016/14543 sayılı dosyası ile yapılan icra takibinde borçlu sanığa ödeme emrinin tebliğ edilmediği, bu durumda takip kesinleşmediğinden borçlu sıfatı bulunmayan sanığa ceza verilemeyeceği, 01/02/2017 tarihli ödeme taahhütnamesinde de, taahhüt tarihinden sonra işleyecek faizin şarta bağlandığı ve taahhütnamede vekâlet ücreti alacağı ve tahsil harcının yanlış hesaplandığının anlaşılması karşısında taahhütnamede belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla,

sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;