Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3264 K.2018/8803

1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 1.357,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair İslahiye Kaymakamlığının 25/02/2016 tarihli ve 771 esas, 34 sayılı idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İslahiye Sulh Ceza Hâkimliğinin bilâ tarihli ve 2017/953 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-79-1407-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2018 gün ve 2018/35443 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında İslahiye Kaymakamlığınca verilen idarî para cezası kararının 08/03/2016 tarihinde Atatürk Mah. Şehit Tankçı Onb. İbrahim Evren sokak No: 7, İçkapı No: 3 adresinde muterizin aynı konutta ikamet eden teyzesine tebliğ edildiğinden söz edilmekte ise de, muterizin astsubay olarak görevli olduğu, belirtilen adreste teyzesiyle birlikte oturduğuna dair bir bilgi bulunmadığı, muterizin 04/10/2017 tarihli başvuru dilekçesinde.

03/10/2017 tarihinde banka hesabından 1.357,00 Türk lirası para çekildiğini, kendisine bakaya olduğuna dair bir belge tebliğ edilmediğini bildirdiği, bu durumda idarî para cezası uygulanmasına dair İslahiye Kaymakamlığının 25/02/2016 tarihli kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş sayılamayacağı cihetle, öncelikle kolluk marifetiyle, tebligat tarihi olan 08/03/2016 tarihinde, başvurucunun belirtilen adreste teyzesiyle birlikte oturup oturmadığı hususunun araştırılarak, usulüne uygun bir tebligat yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra,

şayet usulüne uygun tebligat yapılmamışsa, esasen muterizin 2014 yılında astsubay olarak göreve başlamış olması halinde bakaya kabahatinin de oluşmayacağı nazara alınarak, başvurucunun astsubay olup olmadığı hususunun askerlik şubesinden ya da ilgili komutanlıktan sorularak astsubay olduğunun anlaşılması halinde başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;