Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3478 K.2018/9424

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre şikayetçiler vekilinin 14/01/2016 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebini bildirmiş olmasına rağmen bu hususta bir karar verilmediği görülmekle; suçtan zarar görme ihtimaline binaen şikayetçilerin CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

19/06/2014 havale tarihli şikayet dilekçesi ve ekindeki belgelerden hak sahibi oldukları anlaşılan Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği (MÜ-YAP) ve Müzik Yorumcuları Meslek Birliği (MÜYORBİR) vekilinin şikayet dilekçesinde 21/12/2013 tarihinde, 22:00-23:00 saatleri arasında Marmara Yaşam Radyo TV Rek. Yay. Tic. ve San. A.Ş. ünvanlı Genç Radyo yayın kuruluşunda çeşitli sanatçılara ait müzik eserlerinin izinsiz umuma iletildiği belirtilerek şikayetçi olunduğu anlaşılmakla;

Dosya içerisindeki evraklardan Genç Radyo'nun bağlı olduğu şirketin yönetim kurulu başkanı ve üyesi olduğu anlaşılan sanıkların 07/09/2006 tarihli yayın izni sözleşmesi doğrultusunda müzik eserlerini yayınladıklarını belirttikleri, 07/09/2006 tarihli yayın izni sözleşmesinin Müyap ile şirket arasında yapıldığı, katılan Müyap'ın 25/11/2010 tarihinde sözleşmeyi tek taraflı olarak feshederek noter marifetiyle sanıklara fesih bildirimi yaptığı, adı geçen şirketin 2009 yılına kadar meslek birliğine ödeme yaptıkları, sonraki yılllara ait ödemelerin ise icra yoluyla tahsil edilmeye çalışıldığı,

Genç Radyo'nun bağlı olduğu şirketin 21/03/2016 tarihli radyo televizyon kullanıcı lisans başvuru formu ile meslek birliklerine sözleşme yapmak istediğini bildirdiğinin tespit edilmesi karşısında; sanıkların yetkilisi oldukları şirketin 07/09/2006 tarihinde meslek birliklerinden yalnızca Müyap ile sözleşme yaptığı, ilgili sözleşmenin de 25/11/2010 tarihinde Müyap tarafından feshedildiği,

sanıkların savunmalarında da kabul edildiği üzere 2009 yılından sonra ödeme yapmadıkları için meslek birliği ile icralık oldukları, 2016 yılında yeni bir sözleşme yapmak için başvurdukları, fesih bildiriminin tebliğinden suç tarihi de dahil olmak üzere 2016 yılına kadar Müyap ile adı geçen şirket arasında yürürlükte olan bir sözleşmenin bulunmadığı, kaldı ki hak sahibi olduğu anlaşılan Müyorbir ile anılan şirket arasında suç tarihi ve öncesinde de herhangi bir sözleşme yapılmadığı,

belirtilen sebeplerle sanıkların suç kastının yokluğundan söz edilemeyeceği, sanıkların üzerine atılı 5846 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun unsurlarının gerçekleştiği anlaşıldığından ve iki ayrı hak sahibine karşı işlemiş oldukları suçlar sebebiyle TCK'nın 43/1. maddesi değerlendirilerek sanıkların mahkumiyetlerine hükmolunması gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,