Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3515 K.2018/8485

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında kurulan 29.11.2012 tarihli önceki hükümde sonuç olarak 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve bu hükmün sadece sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulması karşısında sanığa evvelce tayin edilen 4 ay hapis cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden sanığa 5 ay hapis 160 TL adli para cezası tayin edilerek CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,

hükmün 5. fıkrasından sonra gelmek üzere "Sanığa evvelce tayin edilen 4 ay hapis cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilerek sanığın neticeten 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin Kanuni sonucu olarak,