Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3716 K.2018/8313

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2009 tarihli kararı ile sanığın 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.06.2013 tarihli kararı ile hükmün CMK'nın 231. maddesi uyarınca değerlendirilmesi bakımından bozulduğu,

bozmadan sonra sanık hakkında 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık müdafiinin temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesinin CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hüküm kurulması,