Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3729 K.2018/8713

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanık ... 'nun temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın, kendisine tebliğ edilen gerekçeli kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık ... 'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanunun Ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması ve bu hususun Dairemizin 20.02.2017 tarih, 2016/15767 Esas, 2017/1379 Karar sayılı bozma ilamında ifade edilmesine karşın; usulüne uygun önödeme tebliğ edilmeden yargılamaya devam olunarak mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Sanık ... hakkında neticeten adli para cezasına hükmedilmesine karşın, TCK'nın 53. maddesine aykırı olarak sanık hakkında hak yoksunluğuna da karar verilmesi,