Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3821 K.2018/9095

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 02.01.2008 suç tarihli eylemleriyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 18.02.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 13.02.2015 tarihinde işlediği hakaret suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükümlerin açıklandığı, CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 18.02.2014 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 13.02.2015 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 03.06.2008 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmaması ve 03.06.2008 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,