KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2018/3824 E., 2018/8357 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriğinden, sanıklardan sadece ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunda bulunulduğunun anlaşılması, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'ın Dairemizin 09/04/2018 tarih, 2017/1531 Esas, 2018/4182 Karar sayılı tevdi kararı uyarınca yapılan usulüne uygun tebligat işleminden sonra da herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı, bu hali ile temyiz kapsamının sadece sanıklardan ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık ... hakkındaki hükme yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5338 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 331. maddesinde suça iştirak hükümlerine yer verilmemiş ise de; yine aynı tarihte yürürlüğe giren TCK'nın 5.maddesi" Bu Kanun'un genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır" hükmü gereğince, TCK'nın 37. maddesinde suça iştirak edenlerin eylemlerine uygun yaptırımın düzenlenmiş olması karşısında, borçlunun fiiline iştirak edenler hakkında şikayet mümkün olup,TCK'nın 37. maddesinde düzenlenen suça iştirak edenlerin eylemlerine uygun madde aracılığıyla İİK'nın 331. maddesiyle cezalandırılabileceği gözetilmeden,
sanığın atılı suça iştiraki olup olmadığı hususundaki deliller değerlendirilip, sanığın suç kastı bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılmadan sanık ...'nin icra takip dosyasında borçlu olmadığı gerekçesiyle hakkında beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2018/3824, K. 2018/8357, 9 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama