Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/383 K.2018/9093

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Şikayetçi MESAM Meslek Birliği'nin 5846 sayılı Kanun'un 75/2. maddesi uyarınca 24.04.2013 tarihinde yapılan bildirime rağmen, ele geçen eserlere ilişkin hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri 6 aylık kanuni süre geçtikten sonra 20.11.2013 havale tarihli dilekçe ile ibraz ettiği gözetilmeden anılan meslek birliğinin ve kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın davaya katılmalarına karar verilip lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi,