Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4033 K.2018/12887

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

O Yer Cumhuriyet savcısının 28/11/2017 gününde verilen hükme yönelik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 24/01/2018 tarihli temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 06.02.2011 tarihinde 63 nolu orman bölmesinden ağaç kesme eylemiyle ilgili suç tutanağı düzenlendiği, 03.04.2011 tarihinde ise 53-a nolu orman bölmesinden alındığı tespit edilen orman emvalini naklederken yakalanması üzerine suç tutanağı düzenlendiği, sanık hakkında farklı zamanlarda gerçekleştirdiği, farklı eylemleri nedeniyle iki farklı suç isnadı yapılarak kamu davası açıldığı ve sanığın ağaç kesme eylemiyle ilgili olarak hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizce onandığı,

kaçak emval nakletme eylemiyle ilgili hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizce ön ödeme kurumunun değerlendirilmesi açısından bozulduğunun anlaşıldığı; bu doğrultuda sanığın 03.04.2011 tarihli suç tutanağına konu kaçak orman emvali nakletmek eylemiyle ilgili olarak ön ödeme prosedürü gerçekleştirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın kaçak orman emvali nakletme eyleminin TCK'nun 44. maddesi gereği daha ağır cezayı gerektiren ağaç kesme eylemi kapsamında kaldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi,