Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4270 K.2018/8309

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmasına karar verilirken hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde gösterilmemişse de, bozma öncesi kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ve aynı zamanda en ağır cezayı içeren İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2007 tarih, 2007/438 Esas ve 2007/1007 Karar sayılı ilamına konu erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret mahkumiyetin tekerrüre esas alınmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,