Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4307 K.2018/9268

3213 sayılı Maden Kanununa aykırılıktan Kocaman Bes. Mad. Kum. Nak. Tic. Ltd. Şti hakkında Ankara İl Özel İdaresi İmar ve Bayındırlık Daire Başkanlığının 29/05/2007 tarihli ve 832 sayılı kararı ile uygulanan 184.800 Türk lirası idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/06/2016 tarihli ve 2016/943 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/09/2016 tarihli ve 2016/2927 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/05/2018 gün ve 7542 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2018 gün ve KYB-2018-48840 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinde idarî yaptırım kararının tebliğine ilişkin metinde bu karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, mercii ve süresinin açık bir şekilde belirtileceğinin düzenlenmiş olduğu, somut olayda kabahatli hakkında idarî para cezası uygulanan Ankara İl Özel İdaresi İmar ve Bayındırlık Daire Başkanlığının 29/05/2007 tarihli ve 832 sayılı kararında, bu karara karşı başvurulabilecek herhangi bir kanun yolunun belirtilmediği,

kabahatli vekilince söz konusu idarî para cezasına karşı 60 günlük dava açma süresi içerisinde Ankara İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığı, İdare Mahkemesince verilen iptal kararının temyiz incelemesi sonucunda, görevli yargı yerinin adlî yargı yeri olduğundan bahisle Danıştay 8. Dairesince bozma kararı verilmesini müteakip, İdare Mahkemesince davanın görev yönünden ret kararı üzerine Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz edildiğinin anlaşılması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesinde yer alan "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma,

başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatli vekilinin 60 günlük süre içinde başvurunun yapılmış olduğu gözetilerek, mahkemesince incelemenin esastan yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde süre yönünden ret kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;