Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4328 K.2018/11499

Bakaya kalma eylemi nedeniyle kabahatli ...'ın, 1111 sayılı Askerlik Kanunu’nun 89. maddesi uyarınca 2.978,00 Türk Lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair ...

İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 23/05/2017 tarihli ve 2173 Esas, 18 Karar sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik itirazın reddine ilişkin Yalvaç Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/01/2018 tarihli ve 2017/2020 değişik iş kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/06/2018 gün ve 94660652-105-32-5228-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 gün ve 2018/54474 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede. 08/02/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6109 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile 1111 sayılı Kanun’a eklenen Ek 7/1. maddede “Emniyet Teşkilatı kadrolarında kadro ve/veya rütbeleri ile ilişkisi devam eden Emniyet Hizmetleri Sınıfına mensup personel ile polis eğitim ve öğretim kurumlarında öğrenim görenler veya bu kurumların giriş sınavlarını kazananlardan askerlik hizmetini yapmamış olanların her türlü askerlik işlemleri ertelenir.” şeklinde ve aynı Kanun’a eklenen geçici 44. maddesinde yeralan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle,

ek 7. maddenin birinci fıkrası kapsamına giren personelden halen askerlik hizmetini yerine getirmekte olanlar, askerlik hizmetleri durdurularak terhis edilir ve görevlerine iade edilir.

Bu madde ile ek 7. maddenin birinci ve ikinci fıkra hükümlerinden yararlanan yükümlüler hakkında; saklı, yoklama kaçağı ve bakaya suçlarından adli takibat yapılmaz ve bu suçları işlediklerinden dolayı adli tahkikata başlanılmış olanların işlemleri ile bu suçlara ilişkin kesinleşmiş kararların infazı durdurulur.” şeklindeki düzenlemelere nazaran, somut olayda muterizin polis memuru olması itibariyle hakkında 30/09/2016-09/03/2017 tarihleri arasındaki bakaya kalmak eylemi nedeniyle idarî para cezası verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.