Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4338 K.2019/8209

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar , ... ve...'ın, anılan Kanun'un ek 2/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 450,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Acıpayam Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2009 tarihli ve 2009/50 esas, 2009/104 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanıkların deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına,

1163 sayılı Kanun'un ek 2/2 ve 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 450,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca cezalarının 2 eşit taksitle tahsiline ilişkin Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2018 tarihli, 2017/102 esas, 2018/5 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/05/2018 gün ve 4890 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve KYB-2018-49611 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kayıtlarına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanıklar hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinde yer alan “(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

(4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz.

Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki amir hüküm karşısında, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmemesi ile sanıklar aleyhine olacak şekilde para cezasının birbirini takip eden aylarda 2 eşit taksitle tahsiline karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

gereği görüşülüp düşünüldü;