Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/440 K.2018/1340

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İddianame anlatımı uyarınca, sanıklar tarafından kooperatif hesaplarında usulsüzlük yapıldığı, kooperatifin zarara uğratıldığı, tahsilat makbuzlarının doğru tutulmadığı, bazı giderlerin neye istinaden yapıldığının tam olarak açıklanmadığı, kooperatifin haksız yere zarara uğratıldığı eylemlerde bulunulduğu, bu zararı farklı gider kalemleri ile kapatmaya çalıştıkları, sebepsiz yere tahsilat ve gider makbuzları düzenledikleri yönünde iddiaların bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ... tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanıkların hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak,

alınan bilirkişi raporu tekrarlanarak ve kabul edilen olgular ile ulaşılan sonuç arasında çelişki yaratılacak şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,