Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4614 K.2018/10779

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 21.09.2005 suç tarihli eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 10.07.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 13.06.2014 tarihinde işlediği 5846 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine, hükmün açıklandığı, CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 10.07.2012 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 13.06.2014 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 02.05.2007 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmaması, 02.05.2007 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,