Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4692 K.2018/9815

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihinin 03/08/2010 olmasına rağmen karar başlığında 18/01/2010 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir nitelikte bir hata olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-09/01/2018 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre sanığın elde ettiği haksız menfaat miktarının 30.756,66 TL olduğunun anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanun'un 14. maddesi gereğince 130.148,14 TL'nin Hazineye ödenmesine karar verilmesi,

2-5252 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Birinci Kitabı'nda yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup, 3628 sayılı Kanun hükümlerinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinin 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması,

Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu yönünden 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik gereğince 3628 sayılı Kanun'un 14. maddesinin zımni olarak ilga edildiği ve dolayısıyla haksız mal edinme olarak kabul edilen paranın 5237 sayılı TCK'nın 55. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararda bu paranın 3628 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca Hazineye ödenmesine karar verilmesi,