Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4761 K.2018/10497

Yerel mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümde sanık hakkında 6740 TL doğrudan adli para cezasına hükmedildiği, bozma sonrası ise 8 ay 10 gün hapis ve 60 TL adli para cezasına hükmedildikten sonra akıl hastalıklarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmış ise de güvenlik tedbirinin hapis cezasının karşılığı olarak uygulandığı ve bozma öncesi verilen kararın sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında 6740 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılarak, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

1-Uludağ Üniversitesi Ruh ve Sinir Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nın 12/04/2012 tarihli raporuyla; sanığa epilepsi ve organik kişilik bozukluğu tanısı konulduğu, bozma sonrası alınan savunma sırasında sanığın sorulara cevap veremediği, soruları algılayamadığının belirtildiği cihetle; toplum açısından tehlikeliliği konusunda dosyaya yansıyan bir durumunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmolunan cezanın tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine çevrilerek yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hapis cezasının yanında hükmedilen adli para cezasıyla ilgili olarakda TCK'nın 57. maddesi kapsamında güvenlik tedbiri olarak infaz edilmesine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,