Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4904 K.2019/13294

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tüm dava dosyası kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ve mahkeme huzurunda çekilmiş fotoğrafların incelenip değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 94/1. maddesindeki kaçak kömür ocağı açma niteliğinde olmadığından, sanık hakkında unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de,

Sanığa, 60,00 TL'den ibaret kurum zararını ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği halde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın,sanığın kurum zararını gidermediği biçimindeki soyut gerekçe ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,