Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/514 K.2018/10417

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a)Sanık tarafından, hükümden sonra dosyaya sunulan, İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23/11/2017 tarihli raporunda, sanığın, “hafif derecede mental retardasyon" nedeniyle %52 oranınıda özürlü olduğunun bildirilmesi karşısında,

5237 sayılı TCK’nun 32. maddesi kapsamında, sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekmesi,

b)7258 sayılı Kanun'un 5. maddesinde tanımlanan suçun mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylem nedeniyle sanık hakkında, Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/134 Esas sayılı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre de,

a)Sanığın işyerinde yapılan aramada el konularak emanete alınan ve müsaderesi talep edilen eşyalarla ilgili karar verilmemiş olması,

b)24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,