Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5250 K.2019/4881

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin, 5809 sayılı Kanun'un 55/1 ve 2. maddeleri delaletiyle 63/9. maddesinde düzenlenen ön ödemeye tabi suç kapsamında kaldığı anlaşılmakla, soruşturma aşamasında ön ödeme işlemi tebliğ edilmeden kamu davası açılan sanık hakkında, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereği adı geçen maddede yazılı adli para cezasının alt sınırından hesaplanacak ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek, sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ön ödeme işlemleri yerine getirilmeksizin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmiş olmasına rağmen TCK’nun 53. maddesi uyarınca güvenlik tedbirlerinin uygulanması suretiyle hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak güvenlik tedbirlerine hükmolunacağı kuralına aykırı davranılması,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı olmayan ...’nün katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,