Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5630 K.2018/13190

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Bozma öncesinde verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak teşkil eden önceki hükümdeki cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 660 TL adli para cezası olduğu ve 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK’nun 326/son maddesinin uygulanması esnasında doğrudan ve hapisten çevrilmek suretiyle verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle 4.660 TL adli para cezasına hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuğun temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,