Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5714 K.2018/12976

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91. maddesinin, 5728 sayılı Kanun'un 198. maddesi ile değiştirilmesi karşısında, Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde, değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak bulunacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapılmış ise de, ele geçen emvalin, bilirkişi raporlarına göre orta kutrunun 20 cm'den küçük ve yapacak nitelikte olduğu ve mahkeme emvalin yapacak vasıfta olması sebebiyle doğru uygulama yapılması halinde yapılacak değerlendirmenin aleyhe sonuç doğuracağı, bu itibarla suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanun maddeleri sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın eylem ve fikir birliği içerisinde temyiz dışı sanıklarla beraber fiili birlikte gerçekleştirdikleri gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 38. maddesinin uygulanması,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olduğunun gözetilmemesi,