Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5805 K.2020/212

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında motorlu testere kullanılarak yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan ceza maddeleri uygulanırken, 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümle maddesinin uygulanması sırasında, 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin karşısında, hataya düşülerek 2 ay hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek devamında maddeler de sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

Sanığa, 96,65 TL'den ibaret kurum zararını ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği halde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, sanığın kurum zararını gidermek istemediğinin anlaşıldığı biçimindeki soyut gerekçe ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,