Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5854 K.2018/12294

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Katılan vekilinin şikayeti üzerine, ... adlı iş yerinde 08.11.2013 günü diğer sanık ... hazır bulunduğu halde yapılan aramada, katılan firma adına tescilli markaları taşıyan toplam 7 adet taklit ayakkabı ele geçirildiği, sanık ...’nun aşamalarda değişmeyen savunmasında “İş yerinin vergi levhası sahibi olarak görünse de, ...’ın vergi kaydı ile ilgili sıkıntısı olduğu için kendisinden ricada bulunması üzerine bu iş yerini açtığını, alım satım ve diğer tüm işlemleri ...’ın takip ettiğini,

sigortalı olarak başka bir iş yerinde çalıştığını ve suça konu ürünlerle hiçbir ilgisi bulunmadığını” beyan etmesi ve diğer sanık ...’ın da bu beyanları doğrulaması karşısında; sanık ...’nun suç tarihinde başka bir iş yerinde sigortalı olarak çalışıp çalışmadığının tespiti ile bahsi geçen iş yerini suç tarihinde ev arkadaşı olan ... ile birlikte işletip işletmediği hususunun çevre esnaftan kolluk marifetiyle araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanık ... hakkında eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de; 2) Her iki sanık yönünden yapılan incelemede ise;

a- Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde sanıklar, kollukta yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediklerini belirtmişlerse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,