Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/600 K.2018/3391

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İİK’nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde: Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-İİK’nın 337/a maddesinden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde.

İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire.

15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması, 2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması, 3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, Aksaray Ticaret Sicili Müdürlüğünün 27.01.2016 tarihli yazısında, borçlu şirketin yetkilisinin sanık olduğu.

15.02.2016 tarihli zabıta araştırmasında şirketin belirtilen adreslerinde başka işletmelerin bulunduğu. Aksaray Vergi Dairesi Müdürlüğünün 18.09.2015 tarihli yazısında ise şirketin yapılan yoklamalarda gayrifaal durumda olduğu tespit edildiği ve resen terk işlemlerine başlandığının bildirilmesi karşısında; tüm dosya kapsamına göre suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden; sanığın mahkumiyeti yerine yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de; Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur. Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarih ve 2015/861 E. 2016/587 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen hükmün, Dairemizce 2018/607 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği,

yine Aksaray İcra Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarih ve 2014/197 E. 2014/725 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen hükmün, Dairemizce 2015/26863 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek dava dosyalarının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine,

Aksaray İcra Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarih ve 2014/197 E. 2014/725 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi,