Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6014 K.2018/13017

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1- Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek, hakiki surette,

2- Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3- Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmesi, somut uyuşmazlıkta;

müşteki tarafın şikayetini 3. şahısça sanığın emrine keşide olunan çeki kendilerine teslim etmediği ve borcunu da ödemediğini hususlarına hasretmiş olması karşısında şikayete konu edilen fiilin İİK’nun 331. maddesinde düzenlenen suçtaki tipikliğe uymadığından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken; şikayet dilekçesinde somutlaştırma olmadığı ve tasarrufun iptali davası açmış olmanın atılı suça ilişkin kovuşturma şartı olmadığı gözetilmeksizin söz konusu davanın açılmamış olduğu gerekçeleriyle beraat kararı verilmesi hüküm sonuç itibarıyla doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.